Door: Thierry van Ensebroeck
Foto’s: © Jack Roosen

Zondag 31 januari jl. twee uur ’s middags. Een echte zon-dag. Er is de laatste weken veel regen gevallen. We hebben veel binnen moeten zitten. Ook omdat de kinderen niet naar school kunnen. Het is corona crisis. Dan komt die mooie zondag. We trekken naar buiten met z’n allen. Groot en klein, jong en oud, dik en dun. Op de parkeerplaats bij de Schakel in Dorplein is het goed te merken. Op een normale zondagmiddag staan er zo’n tien auto’s. Meest allemaal honden uitlaters. Vandaag zijn het er een en veertig en een paardentrailer en een scooter. De scooter bezitter heeft geen hond of paard bij zich. Hij gaat gewoon een stukje wandelen. Later komen we de paardenbezitster tegen bij de Looserplas. Ze is bijna altijd een zij. Ze rijdt niet op het paard, ze zit ernaast bij een bosje buntgras. Ze glimlacht vervaarlijk richting het bos. We kijken ook die kant uit. We zijn natuurlijk nieuwsgierig. Je ziet niet elke dag een paard bij de Looserplas. Wel vier zwarte runderen, maar die hebben zich verstopt vanwege alle drukte. Daar staat een fotografe een beetje schuin op een been. Dat is voor de betere vlakverdeling in het beeld. Dus dat is het. Die zijn helemaal met dat grote paard tussen al die honden uitlaters naar hier gekomen voor een fotoshoot. Laatst een soortgelijk tafereel. Een jonge meid met heel mooie kleren aan tussen de struiken aan het water. Een mode-fotoshoot. Een assistente met een tas vol kleren. Er was geen kleedhokje in de buurt. Zo bekend is Dorplein intussen.

De hondenuitlaters hebben hun eigen tien hectare met een ven. Water vinden de meeste honden heerlijk. Ze doen niets liever dan het water in plonsen zonder op andere uitlaters te letten. ’s Zomers is dat niet zo’n probleem. ’s Winters ligt het een tikkeltje anders. Dit probleem is nu even opgelost. Er ligt ijs op het water. Dus wel de hond uitlaten maar even geen geplons. We kunnen schaatsen na nog een paar nachten vriezen. Niet de honden natuurlijk maar de baasjes en bazinnetjes.

Bij het bord met de wandelroutes van Dorplein is het ook druk. Wandelaars met van die prachtige wandelschoenen bekijken welke route ze gaan lopen. Ik sta te springen om ze van alles te vertellen over oud Dorplein. Ik doe het niet. Ik ben wel cicerone maar door corona nu even niet. We moeten geduld hebben. Er komen zeker weer andere tijden waarin we kunnen gaan rondleiden door Dorplein.  Dan wordt het misschien wel net zo druk als die zon-dag in januari.

 

Categorieën: Nieuws